Historia pierścienia: Historia obrączki ślubnej

Historia obrączki ślubnej jest naprawdę bogata
Facebook
LinkedIn

Najbardziej uniwersalny i najtrwalszy symbol związku małżeńskiego. Ceremonia ślubna dobiegnie do końca, kwiaty zwiędną, ale pierścionek będzie trwał wiecznie. W wielu rodzinach przechodzi wręcz z pokolenia na pokolenie jako bezcenna pamiątka rodzinna. Niesie nadzieję i historię naszych przodków i staje się ważną częścią historii rodzinnej. Ale jaka jest historia obrączki ślubnej? Czy tradycyjny pierścionek z metalu szlachetnego ma jakąś specjalną symbolikę? Gdzie powstała obrączka ślubna i dlaczego nosimy ją właśnie w taki, i nie inny sposób?

Treść artykułu

Starożytne pochodzenie obrączki ślubnej

Historia obrączki ślubnej zaczęła się nieco wcześniej niż można było się spodziewać. Przeniesiemy się w czasy starożytne, do części świata, której często przypisuje się początek ludzkiej cywilizacji.

Obrączki w starożytnym Egipcie

Istnieją dowody archeologiczne, że pierwsze obrączki zostały wymieniane przez starożytnych Egipcjan 4 000 lat przed Chrystusem. Ich pierścienie były wykonane z trzciny, skóry i kości. Tu narodziła się odwieczna symbolika obrączki ślubnej. Kształt koła, który nie ma początku ani końca, reprezentował niekończącą się miłość i związek małżeński. Nawet zwyczaj noszenia obrączki na serdecznym palcu pochodzi z Egiptu.

Obrączki starożytnych Greków i Rzymian

Grecy i Rzymianie przejęli zasadę czwartego palca od kciuka (palca serdecznego), ponieważ wierzyli, że palec serdeczny lewej ręki posiada żyłę prowadzącą do serca. Rzymianie nazwali ją Vena Amoris – Żyła miłości. Rzymianie również jako pierwszy stosowali pierścionki metalowe. Byli przekonani, że żelazo ze swoją trwałością i długą żywotnością znacznie lepiej symbolizuje nieśmiertelność miłości. Później zaczęli grawerować na pierścionki różne symbole. Najpopularniejszy był grawer dwóch splecionych dłoni.

Historia obrączek ślubnych sięga do starożytnego Egiptu

Średniowieczna historia obrączki ślubnej

Obrączki około roku 900 n. e. przyjęły również chrześcijańskie ceremonie ślubne. Ozdobiona i wysokiej jakości biżuteria wywołała jednak gniew kościoła, który uznał ją za zbyt ostentacyjną. Doprowadziło to do znacznego uproszczenia stylu i obrączki uzyskały obecny minimalistyczny wygląd.  

W romantycznej Francji powstały wówczas tzw. pierścionki gimmel. Składały się z dwóch do siebie zazębiających się kół, z których jeden nosił przyszły pan młody, drugi panna młoda. Podczas ceremonii ślubnej obrączki te były symbolicznie połączone w jedną całość, zakładając je na palec panny młodej.

Ciekawą zmianą wówczas było przeniesienie grawera ze strony wewnętrznej pierścionka na wewnętrzną. Wiązało się to ze zmianą nastawienia do małżeństwa, kiedy pary zaczęły postrzegać związek małżeński jako coś osobistego, a nie umowę prawną.

XX. wiek: Pierwsze obrączki męskie

Jeszcze na początku XX. wieku były obrączki przeznaczone wyłącznie dla damskiej rączki. Jak wiele rzeczy, również historia obrączki zmieniła się pod wpływem wojen światowych. Żołnierze idący na front chcieli mieć ze sobą coś trwałego, co przypominało by im, że w domu na nich czeka kochająca kobieta. To właśnie mężczyźni w mundurach byli pionierami w noszeniu obrączek męskich.

Obrączka ślubna w czasach obecnych

Obecnie są obrączki ślubne nieodłącznym elementem ceremonii ślubnej. Większość par na półkuli zachodniej nosi obrączki na palcu serdecznym lewej ręki. Jest to częściowo tradycja, częściowo kwestia praktyczna. Większość ludzi jest praworęcznych. Noszenie rzadkiej biżuterii wykonanej z metalu szlachetnego na ręce, która nie jest tak aktywna, ma więc swoje logiczne uzasadnienie.

Jednak nawyk czwartego palca lewej ręki nie jest uniwersalny. Chociaż historia obrączki ślubnej mówi o magicznej Żyle miłości, w Rosji, Norwegii, Danii, Łotwie, Bułgarii, Hiszpanii i w innych krajach świata panny młode zakładają obrączkę na prawą rękę. Czasy obecne dają małżonkom prawo wyboru. Współczesne pary swobodnie wybierają, gdzie, kiedy i w jaki sposób nosić obrączki ślubne. W końcu małżeństwo to związek dwojga ludzi, którzy jako jedyni piszą jego historię. Wraz z historią swojej obrączki.

Podobał Ci się artykuł? Nie zapomnij go udostępnić.

Udostępnij

Najnowsze artykuły:

Przewiń do góry